بدجور گرفته شهر و باران با هم

من غرق ِ خیال و راه بندان با هم

در تاکسی ِپیر نفس می گیرم

در همهمه ی این همه فرمان با هم

از دور نگاهم به خودم می افتد

تصویر من و توئی که خندان با هم↓

آرام عبور میکنیم از بغلم

از چشم من و عرض ِخیابان با هم...

دنبال من و تو راه می افتم تا

نزدیک دو آشنا که چندان با هم↓

مانند گذشته نیستند از وقتی

سرد است نگاه و دست هاشان با هم

با دست تو یک مشت گره افتاده

در خط خط ِ پیشانی و فنجان با هم

انگار نباید گره ها باز شوند

یک عمر تلاش ِدست و دندان با هم ...

در تاکسی ِپیر نفس می گیرم

بند آمده باران و خیابان با هم