تولد یک سالگی ...

*************

روزهای رفته برگشتند ، اما نیستی

هجده مرداد آمد ، بین ما ها نیستی

روی دیوار عکستان ما را تماشا می کند

جمعمان جمع است اما ، حیف... بابا ... نیستی

نیستی تا توی ایوان چای مهمانم کنی

چای و ایوان هست ... مثل قبل ... اما نیستی

مادرم  با چشم پر خون جایتان را جمع کرد

مثل سابق پهن کردم جایتان را ... نیستی

خواب دیدم زنده ای ، دائی علی هم زنده است

داغدار ِ مرگ ِ بابای ملیکا نیستی

صبح ، گفتم " مادر اونجا جای بابا بهتره"

بغض کردم " آخه دائی هست" ... تنها نیستی

پ.ن: یکسال از مرگ پدربزرگم گذشت

هنوزم باورش سخته

کاشکی یکی واسه ما مرده های بدون قبر هم سالگرد می گرفت.